Vertrek papa en bezoekjes
Ooit leek het heel ver weg, en toch is zo'n dag er dan 'ineens'. Klinkt gek, maar we zijn er zeker van dat het bij iedereen als bekende muziek in de oren klinkt. In ieder geval, vanochtend vertrok papa Joos voor een hele week naar Turkije. Ook al waren de kinderen er natuurlijk wel wat op voorbereid, het viel Emma enorm zwaar! Vannacht werd ze om 5.30 uur al huilend wakker, ontroostbaar, want ze zou haar papa zo missen! Toen papa moest opstaan rond 7 uur, herhaalde dit tafereel zich. Hevig snikkend en rollende traantjes... zo zag ons 5-jarig en altijd braaf en flink meisje eruit. Mama en Emma gingen met papa mee naar beneden en zagen hem rustig vertrekken. Emma was intussen goed gekalmeerd en we hadden alles onder controle :) Daan en Lotte lagen gewoon nog lekker te slapen en werden pas na papa zijn vertrek wakker. Zij beseffen het allemaal nog niet zo erg en hangen over het algemeen toch net iets meer aan mama. Al een geluk misschien ;)
Rond de middag zijn mama, Emma, Daan en Lotte naar het centrum gestapt. Daar hebben we knutselpapier en nieuwe stempels gekocht en onszelf getrakteerd op een zalige warme wafel. Op zo'n emotionele dag mag er best een beetje aan de innerlijke mens gedacht worden, of niet soms? Precies!
Daarna flink naar huis gelopen en zo kwam mama op het idee om misschien even bij onze iets verdere buren aan te bellen. Hun oudste zoon zit bij Emma in de klas en hun oudste dochter zat vorig jaar bij Daan en Lotte in de klas. Toevallig waren ze thuis en uiteindelijk hebben we hier een fijne namiddag beleefd. De kinderen hebben zich fantastisch goed vermaakt. Zelfs zo goed dat wij mama's rustig hebben kunnen ontspannen en kletsen :) Daarna was er zelfs nog even sprake van een logeerpartijtje met Emma, maar we besloten toch maar om haar na het eten naar huis te laten komen. Zo brachten Mieke en Samber ons Emmaatje weer ons toe en kon ze zich gelijk in haar pyama hijsen.
Natuurlijk was ze intussen helemaal op en huilde ze voor niks en zomaar. Haar gemis kwam weer naar boven en er werd middels vloeiende tranen gesmeekt om papa. Na het voorlezen van een leuk Jip & Janneke verhaaltje en de belofte om morgenavond papa te bellen... is ze toch rustig gaan slapen. Arme Emma... Nog 7 nachtjes en dan is haar papa er weer!














Laatste reacties